تبليغاتX
" رنگارنگ " - آموزش کامل شبکه(NETWORK)
ترفند,مطالب آموزشی,برنامه جاوا برای موبایل,عکس,لطیفه,اس ام اس(sms),عاشقانه,شعر,انیمیشن و...
 

شبکه:

استفاده از شبکه هاى کامپيوترى در چندين سال اخير رشد فراوانى کرده وسازمانها وموسسات اقدام به برپايى شبکه نموده اند . هر شبکه کامپيوترى بايد با توجه به شرايط وسياست هاى هر سازمان ، طراحى وپياده سازى گردد. در واقع شبکه هاى کامپيوترى زير ساخت هاى لازم را براى به اشتراک گذاشتن منابع در سازمان فراهم مى آورند؛در صورتيکه اين زير ساختها به درستى طراحى نشوند، در زمان استفاده از شبکه مشکلات متفاوتى پيش آمده و بايد هزينه هاى زيادى به منظور نگهدارى شبکه وتطبيق آن با خواسته هاى مورد نظر صرف شود.
در زمان طراحى يک شبکه سوالات متعددى مطرح مى شود:
-براى طراحى يک شبکه بايد از کجا شروع کرد؟
-چه پارامترهايى را بايد در نظر گرفت ؟
-هدف از برپاسازى شبکه چيست ؟
- انتظار کاربران از شبکه چيست ؟
- آيا شبکه موجود ارتقاء مى بايد ويا يک شبکه از ابتدا طراحى مى شود؟
-چه سرويس ها و خدماتى برروى شبکه ارائه خواهد شد؟
بطور کلى قبل از طراحى فيزيکى يک شبکه کامپيوترى ، ابتدا بايد خواسته ها شناسايى وتحليل شوند، مثلا در يک کتابخانه چرا قصد ايجاد يک شبکه را داريم واين شبکه بايد چه سرويس ها وخدماتى را ارائه نمايد؛ براى تامين سرويس ها وخدمات مورد نظر اکثريت کاربران ، چه اقداماتى بايد انجام داد ؛ مسائلى چون پروتکل مورد نظر براى استفاده از شبکه ، سرعت شبکه واز همه مهمتر مسائل امنيتى شبکه ، هريک از اينها بايد به دقت مورد بررسى قرار گيرد. سعى شده است پس از ارائه تعاريف اوليه ، مطالبى پيرامون کاربردهاى عملى آن نيز ارائه شود تا در تصميم گيرى بهتر يارى کند.
 

 TCP/IP چيست؟
 
TCP/IP استاندارد شبکه­ى جهانى براى اينترنت است و از همان ابتدا به جاى استفاده از وسايل مخصوص، براى ايجاد و تنظيم ارتباط بين شبکه­اى به کار مي­رفت.

در اوايل دهه­ى 70 تيم طراح TCP/IP اهداف خود را به اين شکل مشخص کرد: "ارتباطات بين شبکه­اى شامل دو بخش اصلى مي­شود: انتقال سريع پيام و کنترل همه­جانبه­ى مکالمات."

TCP/IP نام خود را از دو تفاهم­نامه­ى بااهميت (تفاهم­نامه­ى کنترل انتقال Transmission Control Protocol و تفاهم­نامه­ى اينترنت Internet Protocol) وام گرفته­است. TCP/IP در واقع مجموعه­اى از تفاهم­نامه­هاى مختلف مانند HTTP و FTP است که در حوزه­هاى ديگر داراى اهميت هستند. TCP/IP براى مصرف­کنندگان واقعى مناسب و بي­دردسر است.

آغاز TCP/IP

TCP/IP به پروژه­ى وزارت دفاع آمريکا (براى اطمينان از تداوم ارتباطات نظامى پس از حمله­ى هسته­اى) مربوط مي­شود.

وزارت دفاع آمريکا از دانشگاه استانفورد و مسوولان تفاهم­نامه براى گسترش اين طرح حمايت خود را اعلام کردند. به اين ترتيب TCP/IP قبل از ورود به بازار عمومى با يونيکس BSD ، به يک استاندارد نظامى تبديل شد.

دو شاخص مهم شبکه : پهناى باند و ميزان تاخي
 
پهناى باند از جمله واژه هاى متداول در دنياى شبکه هاى کامپيوترى است که به نرخ انتقال داده توسط يک اتصال شبکه و يا يک اينترفيس ، اشاره مى نمايد . اين واژه از رشته مهندسى برق اقتباس شده است . در اين شاخه از علوم ، پهناى باند نشان دهنده مجموع فاصله و يا محدوده بين بالاترين و پائين ترين سيگنال بر روى کانال هاى مخابرانى ( باند ) ، است. به منظور سنجش اندازه پهناى باند از واحد " تعداد بايت در ثانيه " و يا bps استفاده مى شود .
پهناى باند تنها عامل تعيين کننده سرعت يک شبکه از زاويه کاربران نبوده و يکى ديگر از عناصر تاثيرگذار ، "ميزان تاخير" در يک شبکه است که مى تواند برنامه هاى متعددى را که بر روى شبکه اجراء مى گردند، تحت تاثير قرار دهد .

پهناى باند چيست ؟
توليد کنندگان تجهيزات سخت افزارى شبکه در زمان ارائه محصولات خود تبليغات زيادى را در ارتباط با پهناى باند ، انجام مى دهند . اکثر کاربران اينترنت نسبت به ميزان پهناى باند مودم خود و يا سرويس اينترنت braodband داراى آگاهى لازم مى باشند.پهناى باند، ظرفيت اتصال ايجاد شده را مشخص نموده و بديهى است که هر اندازه ظرفيت فوق بيشتر باشد ، امکان دستيابى به منابع شبکه با سرعت بيشترى فراهم مى گردد . پهناى باند ، ظرفيت تئورى و يا عملى يک اتصال شبکه و يا يک اينترفيس را مشخص نموده که در عمل ممکن است با يکديگر متفاوت باشند . مثلا" يک مودم V.90 پهناى باندى معادل 56 kbps را در حالت سقف پهناى باند حمايت مى نمايد ولى با توجه به محدوديت هاى خطوط تلفن و ساير عوامل موجود، عملا" امکان رسيدن به محدوده فوق وجود نخواهد داشت . يک شبکه اترنت سريع نيز از لحاظ تئورى قادر به حمايت پهناى باندى معادل 100Mbps است ، ولى عملا" اين وضعيت در عمل محقق نخواهد شد ( تفاوت ظرفيت تئورى پهناى باند با ظرفيت واقعى )
 

شبکه کامپيوترى چيست ؟

اساسا يک شبکه کامپيوترى شامل دو يا بيش از دو کامپيوتر وابزارهاى جانبى مثل چاپگرها، اسکنرها ومانند اينها هستند که بطور مستقيم بمنظور استفاده مشترک از سخت افزار ونرم افزار، منابع اطلاعاتى ابزارهاى متصل ايجاده شده است توجه داشته باشيد که به تمامى تجهيزات سخت افزارى ونرم افزارى موجود در شبکه منبع1(Source) گويند.
در اين تشريک مساعى با توجه به نوع پيکربندى کامپيوتر ، هر کامپيوتر کاربر مى تواند در آن واحد منابع خود را اعم از ابزارها وداده ها با کامپيوترهاى ديگر همزمان بهره ببرد.
" دلايل استفاده از شبکه را مى توان موارد ذيل عنوان کرد" :

1 - استفاده مشترک از منابع :
استفاده مشترک از يک منبع اطلاعاتى يا امکانات جانبى رايانه ، بدون توجه به محل جغرافيايى هريک از منابع را استفاده از منابع مشترک گويند.
2 - کاهش هزينه :
متمرکز نمودن منابع واستفاده مشترک از آنها وپرهيز از پخش آنها در واحدهاى مختلف واستفاده اختصاصى هر کاربر در يک سازمان کاهش هزينه را در پى خواهد داشت .
3 - قابليت اطمينان :
اين ويژگى در شبکه ها بوجود سرويس دهنده هاى پشتيبان در شبکه اشاره مى کند ، يعنى به اين معنا که مى توان از منابع گوناگون اطلاعاتى وسيستم ها در شبکه نسخه هاى دوم وپشتيبان تهيه کرد ودر صورت عدم دسترسى به يک از منابع اطلاعاتى در شبکه " بعلت از کارافتادن سيستم " از نسخه هاى پشتيبان استفاده کرد. پشتيبان از سرويس دهنده ها در شبکه کارآيي،، فعاليت وآمادگى دايمى سيستم را افزايش مى دهد.
4 - کاهش زمان :
يکى ديگر از اهداف ايجاد شبکه هاى رايانه اى ، ايجاد ارتباط قوى بين کاربران از راه دور است ؛ يعنى بدون محدوديت جغرافيايى تبادل اطلاعات وجود داشته باشد. به اين ترتيب زمان تبادل اطلاعات و استفاده از منابع خود بخود کاهش مى يابد.
5 - قابليت توسعه :
يک شبکه محلى مى تواند بدون تغيير در ساختار سيستم توسعه يابد وتبديل به يک شبکه بزرگتر شود. در اينجا هزينه توسعه سيستم هزينه امکانات وتجهيزات مورد نياز براى گسترش شبکه مد نظر است.
6 - ارتباطات:
کاربران مى توانند از طريق نوآوريهاى موجود مانند پست الکترونيکى ويا ديگر سيستم هاى اطلاع رسانى پيغام هايشان را مبادله کنند ؛ حتى امکان انتقال فايل نيز وجود دارد".
در طراحى شبکه مواردى که قبل از راه اندازى شبکه بايد مد نظر قرار دهيد شامل موارد ذيل هستند:
1 - اندازه سازمان
2 - سطح امنيت
3 - نوع فعاليت
4 - سطح مديريت
5 - مقدار ترافيک
6 - بودجه
مفهوم گره " Node" وايستگاههاى کارى " Work Stations "]1] :
" هرگاه شما کامپيوترى را به شبکه اضافه مى کنيد ، اين کامپيوتر به يک ايستگاه کارى يا گره تبديل مى شود.
يک ايستگاه کارى ؛ کامپيوترى است که به شبکه الصاق شده است و در واقع اصطلاح ايستگاه کارى روش ديگرى است براى اينکه بگوييم يک کامپيوتر متصل به شبکه است. يک گره چگونگى وارتباط شبکه يا ايستگاه کارى ويا هر نوع ابزار ديگرى است که به شبکه متصل است وبطور ساده تر هر چه را که به شبکه متصل والحاق شده است يک گره گويند".
براى شبکه جايگاه وآدرس يک ايستگاه کارى مترادف با هويت گره اش است.


سه مدل از شبکه هايى که مورد استفاده قرار مى گيرند ، عبارتند از :

1 - شبکه نظير به نظير " Peer- to- Peer "
2 - شبکه مبتنى بر سرويس دهنده " Server- Based "
3 - شبکه سرويس دهنده / سرويس گيرنده " Client Server"
مدل شبکه نظير به نظير:
در اين شبکه ايستگاه ويژه اى جهت نگهدارى فايل هاى اشتراکى وسيستم عامل شبکه وجود ندارد. هر ايستگاه مى تواند به منابع ساير ايستگاه ها در شبکه دسترسى پيدا کند. هر ايستگاه خاص مى تواند هم بعنوان Server وهم بعنوان Client عمل کند. در اين مدل هر کاربر خود مسئوليت مديريت وارتقاء دادن نرم افزارهاى ايستگاه خود را بعهده دارد. از آنجايى که يک ايستگاه مرکزى براى مديريت عمليات شبکه وجود ندارد ، اين مدل براى شبکه اى با کمتر از 10 ايستگاه بکار مى رود .



مدل شبکه مبتنى بر سرويس دهنده :
در اين مدل شبکه ، يک کامپيوتر بعنوان سرويس دهنده کليه فايل ها ونرم افزارهاى اشتراکى نظير واژه پرداز ها، کامپايلرها ، بانک هاى اطلاعاتى وسيستم عامل شبکه را در خود نگهدارى مى کند. يک کاربر مى تواند به سرويس دهنده دسترسى پيدا کرده وفايل هاى اشتراکى را از روى آن به ايستگاه خود منتقل کند
مدل سرويس دهنده / سرويس گيرنده :
در اين مدل يک ايستگاه در خواست انجام کارش را به سرويس دهنده ارائه مى دهد وسرويس دهنده پس از اجراى وظيفه محوله ، نتايج حاصل را به ايستگاه در خواست کننده عودت مى دهد. در اين مدل حجم اطلاعات مبادله شده شبکه ، در مقايسه با مدل مبتنى بر سرويس دهنده کمتر است واين مدل داراى کارايى بالاترى مى باشد.



هر شبکه اساسا از سه بخش ذيل تشکيل مى شود[3]:
ابزارهايى که به پيکربندى اصلى شبکه متصل مى شوند بعنوان مثال : کامپيوتر ها ، چاپگرها، هاب ها " Hubs "
سيم ها ، کابل ها وساير رسانه هايى که براى اتصال ابزارهاى شبکه استفاده مى شوند.
سازگار کننده ها" Adaptor"]4] :
که بعنوان اتصال کابل ها به کامپيوتر هستند . اهميت آنها در اين است که بدون وجود آنها شبکه تنها شامل چند کامپيوتر بدون ارتباط موازى است که قادر به سهيم شدن منابع يکديگر نيستند . عملکرد سازگارکننده در اين است که به دريافت وترجمه سيگنال ها ى درون داد از شبکه از جانب يک ايستگاه کارى وترجمه وارسال برون داد به کل شبکه مى پردازد.


اجزاء شبکه:

اجزا اصلى يک شبکه کامپيوترى عبارتند از :
1 - کارت شبکه : " NIC- Network Interface Card]5]" :
براى استفاده از شبکه وبرقرارى ارتباط بين کامپيوتر ها از کارت شبکه اى استفاده مى شود که در داخل يکى از شيارهاى برد اصلى کامپيوتر هاى شبکه " اعم از سرويس دهنده وگيرنده " بصورت سخت افزارى وبراى کنترل ارسال ودريافت داده نصب مى گردد.
2 - رسانه انتقال " Transmission Medium "]6]:
رسانه انتقال کامپيوتر ها را به يکديگر متصل کرده وموجب برقرارى ارتباط بين کامپيوتر هاى يک شبکه مى شود . برخى از متداولترين رسانه هاى انتقال عبارتند از : کابل زوج سيم بهم تابيده " Twisted- Pair" ، کابل کواکسيال " Coaxial" وکابل فيبر نورى "Fiber- Optic" .
سيستم عامل شبکه " NOS- Network Operating System"]7] :
سيستم عامل شبکه برروى سرويس دهنده اجرا مى شود و سرويس هاى مختلفى مانند: اجازه ورود به سيستم "Login" ، رمز عبور "Password" ، چاپ فايل ها " Printfiles" ، مديريت شبکه " Net work management " را در اختيار کاربران مى گذارد.


منتظر ادامه آموزش در روزهای آینده باشید!



+ نوشته شده در  ساعت 14:20  توسط نادر اکبری  | 

 


ELGA2R